Kerknieuws
Gereformeerde Gezindte
Openingspagina
Boekbespreking
Foto's
Persoonlijk
Kerkbodes
Spreuk van de week
Overig
Ware gebeurtenissen
Kerkelijk leven
Jongerenrubriek
Muzikale pagina + agenda
Columns
Links
Uw aandacht voor:
Columns

Op deze plaats kunt u wekelijks een column aantreffen van een bekende of minder bekende persoon vanuit kerkelijk Nederland. Deze keer een column van Cor Verkade over:


 Een wonderlijke kerkdienst , dag I

Gisteren maakten we een bijzondere kerkdienst in de gevangenis mee.
De dienst werd geleid door de gevangenispriester en door zo’n 40 gevangenen bezocht.

Tref je in Nederlandse zieken- en verzorgingshuizen steeds meer aan dat de kerkdienst in een omgebouwde kantine of daarvoor tijdelijk aangepast restaurant gehouden moet worden, hier is een schitterende kapel met de typisch orthodoxe sfeer van schilderijen en iconen (met de gedachte dat je niet alleen door het Woord te lezen God kunt leren kennen, maar ook door het zien van deze iconen).
Behoudens de bijdrage van een paar van mijn medereizigers (één ervan komt vaak in deze gevangenis en kent de gevan­genispriester goed) en de toelichting van de priester op onze aanwezigheid deze week, werd de gehele liturgie zingend afgewerkt.
De gezongen gebeden, geloofsbelijdenissen en schriftgedeelten duurden minstens twee uur en het verwonderde me hoe lang men zonder een slok water te nemen mooi en hard kon zingen.
Naast de veertig gevangenen kerkleden, waarvan er een stuk of zes de zang voor hun rekening namen, waren er een drietal gewone gemeenteleden: drie Roemeense kerkleden die om Jezus’ oproep gevangenen te bezoeken, te beantwoorden regelmatig de kerkdiensten meemaken.
Na afloop hoorden we van hen dat de jongen die de leiding van het zingen leek te hebben, dit aldaar in zijn 13-jarig verblijf in de gevangenis geleerd had, dus bij hem is de gevangenisstraf in ieder geval zeer zinvol geweest.

De priester vertelde de gevangenen op den duur (en voor ons werd dat vertaald) dat wij een week mee kwamen draaien om te ervaren wat het (geweest) is en dat ze goed moesten opletten of wij niet beter behandeld werden dan hen en dat soort zaken.
Wij zongen een paar Nederlandstalige liederen die de gevangenen niet verstaan hebben, maar hen ongetwijfeld veel zelfvertrouwen gegeven heeft: de kwaliteit van hun zang overtrof de onze in hoge mate!
Daarnaast hebben enkelen van ons - vertaald door de vrijwillige kerkgangers - enige bemoedigende woorden tot de gemeenteleden gesproken.

De kapel had een galerij en toen we omhoog keken, gaf dat een eng gezicht: er zaten twee gemaskerde bewakers naast een klein mannetje, die klaarblijkelijk doorlopend beveiliging om zich heen nodig had.
De man bleek zeven mensen vermoord te hebben en daarvoor nu een gevangenisstraf van 25 jaar in Roemenië uitzit en als hij deze uitgezeten heeft moet hij een even lange gevangenisstraf in Griekenland uitzitten.
Afhankelijk van zijn bui (hij schijnt niet alleen te willen uitbreken, maar ook zijn andere gevangenen in zijn bijzijn niet veilig als er niet wordt beveiligd) wordt hij bewaakt door twee tot zeven bewakers.
De bewakers zijn gemaskerd zodat niemand weet wie zij zijn en zij geen risico lopen als ze door de gevangenis lopen.