Kerknieuws
Gereformeerde Gezindte
Openingspagina
Boekbespreking
Foto's
Persoonlijk
Kerkbodes
Spreuk van de week
Overig
Ware gebeurtenissen
Kerkelijk leven
Jongerenrubriek
Muzikale pagina + agenda
Columns
Links
Uw aandacht voor:
Gedichten
Krantenknipsels
Overdenking
Inleidingen
Krantenknipsels

Wat betekent: het zijn maar uurtjes van korte duurtjes ds. P. de Vries, Boven-Hardinxveld 

Laat ik daarmee beginnen dat geloof nooit zonder gevoel is, maar er ook niet mee samen valt. Er is geen waar geloof zonder droefheid naar God en vreugde in God. Een christen gelooft dat Gods Woord de waarheid is, maar mag dat ook bemerken en ervaren in zijn leven. Ware bevinding is dat ervaren wordt dat het Woord van God waar is. Een christen moet meer dan eens tegen alle gevoel in geloven. Alle omstandigheden lijken tegen hem te zijn. Zijn eigen hart veroordeelt hem. Dan is het enige wat overblijft zich vast te klemmen aan God Die Zich in Christus heeft geopenbaard. Hij is meerder dan ons hart. Ons gevoelen en ervaren van de kracht van de beloften van het Evangelie gaan op en neer. Maar het Evangelie zelf en Gods verbond van genade waarover het Evangelie spreekt, zijn onwankelbaar. Dat is het laatste houvast van een christen. En dan nu de uitspraak: ‘Het zijn maar uurtjes van korte duurtjes’. Daarmee wordt bedoeld dat het mogelijk is dat wij mediterend over de waarheid van het Evangelie van Gods genade overweldigd worden door vreugde en verlangen naar God. Dergelijke ervaringen plegen niet lang te duren. Duren zij langer dan gebruikelijk, dan kan het een aanwijzing zijn dat God de persoon in kwestie voorbereidt op de ingang in eeuwige heerlijkheid. Achteraf komen omstanders dan tot die conclusie. Daarvan zijn meerdere voorbeelden te geven.

Het gevaar kan zijn dat mensen al te zeer naar dergelijke ervaringen van overweldigende vreugde en heimwee naar God uitzien en het belang van dagelijkse omgang met God en het in deze weg ontvangen van vermaning en troost uit Gods Woord van minder belang achten. Die kant moeten wij niet opgaan. Iets anders is dat wij er niet van willen weten dat het op zijn minst voor kan komen dat God Zijn kinderen op een wel heel bijzondere wijze kan vertroosten en met vreugde en blijdschap in het geloven vervullen.

 

Het zegt niet alles, maar is toch niet zonder betekenis dat de uitspraak ‘het zijn maar uurtjes van korte duurtjes’ teruggaat op de grote Middeleeuwse theoloog Bernardus van Clairvaux. Hij spreekt in zijn werke van ‘rara hora et parva mora’, oftewel: ‘een zeldzaam uur van korte duur’. Als abt hield Bernard dat de monniken voor wanneer hij met hen sprak over de ervaring die geestelijke overdenkingen op kunnen roepen. Als wij in geen enkel opzicht iets met deze uitspraak kunnen, geeft dat wel te denken. Een echte christen van de Reformatie is ook juist een katholiek christen. Dan zal er herkenning zijn in het feit dat het in grote mate smaken van de hemelse vreugde hier op aarde meer uitzondering dan regel is. Heel verdrietig is het als wij in het geheel niet weten van het in beginsel hier op aarde reeds smaken van de vreugde van het eeuwige leven. Voor geen theoloog uit de Middeleeuwen hebben de Reformatoren zoveel waardering gehad als voor Bernhard. Bij de mannen van de Nadere Reformatie is de beïnvloeding door Bernhard nog groter. Dan moeten we niet in de laatste plaats denken aan zijn uitleg van het boek Hooglied en de wijze waarop hij in zijn preken over dit Bijbelboek spreekt over de liefde tussen God en Zijn volk. Diverse keren tekent Bernhard, één van de geestelijke leiders uit de Middeleeuwen, in zijn werken op dat de momenten waarop gelovigen worden overstelpt met de liefde van God schaars zijn. Daarin heeft hij ongetwijfeld het gelijk aan zijn zijde. Er is geloofservaring die het geloof vrijwel gedurig vergezeld. Er zijn ook geloofservaringen die eerder uitzondering dan regel zijn. Zij mogen als een toegift worden ontvangen. Als het goed is, is de uitwerking ervan dat wij ons des te meer een pelgrim op aarde voelen en uitzien naar de stad die fundamenten heeft.